outsider

ถึง ผอ. โรงเรียนลูกบาศก์

ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนเลยว่าเราเป็นคนหนึ่งที่ติดตามอ่านบทความในโรงเรียนลูกบาศก์มานานแล้วค่ะเกือบปีได้

เรารู้จักหลายๆ ตัวละครในโรงเรียนนี้และชื่นชมผู้ปกครองแต่ละคนที่มีจินตนาการสร้างสรรค์ในการเขียนงานแต่ละชิ้น เราประทับใจโรงเรียนแห่งนี้มาก

 

แต่มาจนถึงตอนนี้เราไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับโรงเรียนลูกบาศก์ ช่วงนี้มีการรับสมัครนักเรียนใหม่

 

เราเองก็คิดอยากจะสมัครเข้าเรียนบ้างเหมือนกัน แต่ดูจากคอมเมนท์ของผู้ปกครองเด็กเก่าแต่ละคนที่วิพากษ์วิจารณ์งานของเด็กใหม่

ขอยอมรับก่อนค่ะว่าเป็นการกลั่นกรองที่ดีและละเอียดมากเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันได้ในระยะยาว

แต่เราก็คิดว่ามันเป็นการปิดกั้นความคิดของคนอื่นมากเกินไป

แต่ละคนเอาอะไรมาเป็นตัวตัดสินว่าคาแร็กเตอร์ของคนอื่นไม่ดีจริง

เราตามอ่านหลายคอมเมนท์ของเด็กเก่า พบว่าบางทีมันก็เกินไปค่ะ

กลายเป็นว่าคำทักท้วงทุกอย่างต้องแก้ไขให้ผู้ปกครองเด็กเก่าพอใจทั้งหมด

ซ้ำร้ายไปกว่านั้นยังมีการประชดประชัน ติติงตัวละครผู้อื่นอย่างเสียๆ หายๆ ด้วยคำพูดสุภาพ

แต่สิ่งที่แฝงไว้ มันเลวร้ายต่อจิตใจของคนที่เขาตั้งใจมาสมัครอย่างมาก

รบกวนช่วยตรวจสอบด้วยได้มั้ยคะ กรุณาอย่าจ้องจับผิดแต่เด็กใหม่เลย

เราเข้าใจว่าคุณมีสิทธิในการคัดเลือกคนที่คุณพอใจ

แต่ได้โปรดช่วยเห็นแก่ จินตนาการ และความรักในตัวละคร

 

และเคารพต่อความคิดของคนอื่นบ้างเถอะค่ะ

 

บรรยากาศการสมัครปีนี้ไม่เหมือนปีที่แล้วเลย แทนที่จะมีแต่มิตรภาพและความสนุกสนาน

 

กลับกลายเป็นการจ้องจับผิด และตำหนิผู้อื่น

 

ไม่มีใครมีเจตนาร้ายต่อการส่งผลงานเพื่อรับการพิจารณาหรอกค่ะ

แต่ละคำพูด แต่ละประโยค มันต้องมาจากความตั้งใจจริงอยู่แล้ว

อะไรที่ขัดกับหลักการแค่ตักเตือนก็น่าจะเพียงพอแล้ว

 

ไม่ควรเสนอแนวคิดที่จะทำให้จินตนาการของผู้อื่นต้องอยู่ในกรอบ

 

หรือตำหนิว่ากล่าวไม่ว่าจะใช้คำพูดสุภาพ

หรือเหตุผลที่บรรจงเขียนมาเป็นหน้ากระดาษให้รู้สึกอึดอัดและเสียน้ำใจกันหรอกค่ะ

ขอฝากไว้ในฐานะคนผ่านไปผ่านมาคนหนึ่ง

 

หวังว่าความคิดเห็นของเราคงไม่ไร้ค่าเกินไปนัก

แต่ถ้าความคิดเห็นส่วนตัวของเรามันไม่เข้าท่าหรือไม่ถูกตาทุกคนก็ขออภัย และกรุณาลืมๆมันไปซะเถอะค่ะ

 

โรงเรียนจำลอง..สร้างเสริม "จินตนาการ" แต่กลับจำกัดสิทธิของผู้อื่น

ประเมินด้วยความคิดส่วนตัวเท่านั้น

คนอื่นไม่มีโอกาสแก้ตัวหรือให้เหตุผลแล้ว

ถูกตัดสินอย่างเด็ดขาดโดยใช้อารมณ์และความรู้สึกเป็นหลัก หรือว่าเราจะคิดมากไปเองคะ